Karanlık bir gecenin koynuna sığınmışım,
Herkes sağır, ben de kör.
Sessiz isyanlarımı evsiz kuşlar duyar yalnız,
Sonra, kırmızı elbiseli umutsuz bir aşkın dalgalarında bulurum kendimi.
Gamzeli bir gülüş, zehirli bir ok gibi saplanır hayat damarlarıma,
Sonbaharı terk eden bir yaprak misali düşersin yorgun gözlerime,
Aşksız, susuz, katıksız kalmışım buralarda,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




aşk ölüme değil mutluluğa yakışır arkadaşım :))başarılar..
Güzel çalışma..kutlarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta