Ne güzellikler barındırıyorsun bağrında,
Ne kötülüklere gebe gecelerin
Besbelli seninde yok gidecek yerin?
Ne kadar mahzunsun sen İstanbul.
Üstünde kara bir yorgan,
İçindekileri hüznüne salan,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




çok güzel bir itanbul şiiri.. tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta