Şehirler kaldı arada ezilecekler,
Yakamozlarda kader olup yazılacaklar,
Ay ışığı yürek yeter bana, güneş sizde kalsın,
Benim ışığım senden güzelim.
Dağ mısın durusun?
Volkan mısın yürürsün?
Dumanın nerede, külün nerede?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
