Aşk aşk diye yandı bu gönüller bir fırtına gibi savruldu küller
Mazide kalan hatırlanırmı unutulurmu bilmem
Yar seni saracak varmıdır benim kadar
Bir gül gülüşünle yeniden doğayım
Sen bekle aşkıma ömrümü sunarım
Ağlayanında olurum yar ben senle doluyum
Vur şu aşkı yüzümede kendime geleyim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta