Terk edilmişlerin yıkılmış heykeliyim.
Bakıyorum beyaz gelinlikler içindeki sevgilime.
İnanamıyorum,inanmak istemiyorum evlendiğine.
Ve ardından lanet edipte,seni sevdiğim için kendime.
Dur diyorum,dur ağlama,vurgun yemiş gönlüme.
Mutluluklar diliyorsun kahrolduğumu bile bile.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




yürek sesi acı çalmış aşka ve dizler söylemiş bir dem çok duygu yüklü bir şiir sağolun şiiir dostu...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta