Sonbahar gecesi , gökyüzü bulut.
Dolaşan ışık fakiri yıldızlar belki umut.
Artık görmüyorum , düşen ateşi unut.
Görürsen kayan yıldız, dilek tut.
Gökyüzü ışıkları sadece kaldı, somut.
Bir yaşadığımız dünya bize hep soyut.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta