En azından dalgalar kadar hafif,
rüzgarlar kadar ılık olmalı, aşkımız.
Özgürlüğünü çoğaltmalı rüyalarımızın,
beklenilene değil sürprizlere çıkmalı,
seherlerde çılgınca seviştirip,
günahlara yeni kapılar açmalı, aşkımız.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta