Herkes gitti... ama ben kaldım.
Bırakıp gidenlerinin yerini aldım.
Kimse yoktu yanında,ben vardım.
İşte öyle değil,böyle gerçek aşkım.
Herkes dost sanma,aldanma.
İnsanları kendin gibi sanma.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




aşk zaten onurlu olunca teğerlidir...onursuz aşk ansanı yerlerde süründürür..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta