Herkes gitti... ama ben kaldım.
Bırakıp gidenlerinin yerini aldım.
Kimse yoktu yanında,ben vardım.
İşte öyle değil,böyle gerçek aşkım.
Herkes dost sanma,aldanma.
İnsanları kendin gibi sanma.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




aşk zaten onurlu olunca teğerlidir...onursuz aşk ansanı yerlerde süründürür..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta