Aşkının kara gözlerine bağlamıştım
Katar katar trenlerimi…
Bir heyula yolculuk başlamıştı,
Uçsuz bucaksız kimsesizliklere…
Aniden koparttın sonra beni,
Kara gözlerinin derin sularından…
Kahpe fak yangınlarında kavruldum sonra,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Hanımefendi
Şiriniz çok güzel. Kısa, ama o kadar çok duygu kontörü yüklenmiş ki! 10
Kara tren türküsünü hatırladım 40 yıl öncesinin. (Benzerlik anlamında değil. İsmi hatırlattı. Maziye götürdü beni.)
Gözlerinizden ışık, kaleminizden mürekkep,artsın, eksilmesin.
Saygılar.
şiir yazma üslubun benzersiz başarılar Pınar ......
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta