Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Birkaç şiirinizi okudum.Şiirler güzel! Ancak o hayırsız maşukun yerinde olmak istemem.Daha iflah olmaz o adam.Çok yürekten yazmışsınız.Tebrikler.
Mükemmel bir sevda şiiri.
Yürekteki yangının dizelerdeki anlam yoğunluğunu yaşattı.
Severek ve keyif alarak okudum.
Tebrikler şairim.
Tam Puan + Ant.
Sevgilerimle....
Nafi Çelik
harika şiirinizi okurken inanın tuhaf oldum ,baştan sona muhteşem tebrikler fadime hanım
kimseye hakettiğinden fazla değer vermeyeceksinn..üzülmeye değmez...
Daha önceden antolojime aldığım bu harika şiirinizi tekrar beğeni ile okudum ve tam puan veriyorum.İnanın okurken beni maziye götüren bu güzel sözleri yazan o değerli yüreğinizi saygı ile kutluyorum.Sayfanızda ki resimlerinizi izledim.Kabalık yapmak istemem ama inanın bir insana başörtüsü ancak bu kadar yakışır.Sözlerimle kırdıysam özür dilerim değerli hemşerim.Saygı ve sevgi daima üzerinize olsun.Hayırlı akşamlar.
fadime hanım yüreğinize sağlık çok güzel tebrikler
tek yönlü yolların hicranı dökülmüş mısralara.
nedense yinede hep yürürüz.
kalemin ustalığına ve her şeye rağmen sevdayı anlatan yüreğe selam olsun
Değerli şaire-m değerli sayfa 'arkadaşım' Aşkımın Diyeti /ismini verdiğin şiir biraz uzunca olmasına rağmen, menziline 'hedefine' ulaşan sukut füzesine benzettim, her satırında ayrı bir duyuru ayrı bir sesleniş, ayrı bir düşünce var.
Evet, bazı diyetler vardır, kol'un kesersin yeteeerrr diyerek; bazı diyetler vardır ki unutmak istesen de unutamayacağın kadar acı ve ıstırap doludur. Bastonuna düşmüş emekleyen 'İHTİYAR' gibi.
'Gelme......
Bir başka bahara bıraktığım ümitlerimi,
Bırak masum kalsın yüreğimde, '
'İnan inan değmezsin, ' denilmesine rağmen yüreğe hükmedemiyor gönül...güzel duygularla yazılı şiiri gönül soframıza sunan kutlu yürek her zaman var olsun saygılarımla;efendim.Hüseyin DAĞLAR..
.
yüreğinize salık sayenizde güzel bir şiir okudum kutlarım
Daha önceden antolojime aldığım bu güzel şiirinizi tekrar beğeni ile okudum ve tam puan verdiğim bu güzel şiiri yazan yüreğinize sağlık değerli arkadaşım.Saygı ve sevgi üzerinize olsun.
Bu şiir ile ilgili 101 tane yorum bulunmakta