Dilim tutulmuş dünya karşısında
Beden ezilmiş haksızlığıyla
Dökülmüş gözyaşlarım arkanda
Duyulmamış, anlamamış, kaybolmuş ufuktan gözyaşlarım
Bağırmış sessizliğim duyulmamış sesim
Şimdi dünyaya susar bedenim
Sessizlik çöker kalbime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta