Fırtınalar kopuyor içimde seni andıkça.
Bazan kurumuş yaprak gibi düşüyorum.
Bazan titreyip sensizlik ten üşüyorum.
Bazan anılarda hep seni düşünüyorum.
Bir gerçek var ki... zaman azaldıkça.
Çaresizliği soğuk bir his ile yaşıyorum.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta