Ağaçlar son baharda yaprağını döker ya
Bizim aşkımız da böyle oldu
Kışın sessiz bir uykuya daldı
Baharla yeşerdi taze filizler
Bu ağaç artık yaprağını dökmeyecek
Bir selvi ağacı gibi yemyeşil
Her mevsimde taptaze büyüyecek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta