Aşkıma İsim Veren Gece

Bir bakışta belli oldu suretim, ismim: Nihal
Daha “Ben” denmedi, dilde “Biz”in şekli belirdi
Kainat bu anda tuttu kaydımızı resmen
“Sevgili” dedi, sonsuz deftere bir isimle girdik.

Artık gizli değil, ayan-beyan bu hakikat
Duygu, sır olmaktan çıktı, paylaşılan bir varlık
İki nefes, tek bir ses; iki kalp, tek bir yankı
“Sevgililik” diye yazıldı, varoluşa yaraşır.

Öncesi arayıştı, bir umuda dokunuş
Şimdi ise karşılaşma ve kalış, ebedî bir duyuş
Ten, ruha tercüman; ruh, tene sığmayan bir güç
Bu temas, ad konmuş bir cennet, Nihal’le buluş.

Alegori olduk, tasavvufun derin nefesi
Metafor oldu her dokunuş, her eda, her hece
Zarafette tutku, tutkuda bir ilahî sükûnet
Aşkın en erotik duâsıyız, Nihal’le bu gece.