Aşkıma Şiiri - Namık Ant Benson

Cemâlin düşmüş gönül mülküme,
Bir nazarınla viran olur akıl sarayım.
Göründü hüsnün bir anlık hayâl misali,
O an yazıldı kader defterine sevdayım.

Saçların gecedir, zülfün esir alır beni,
Ay bile kıskanır alnındaki nûru.
Bakışın bir ok misali değdi mi sîneye,
Ne sabır kalır âşıkta ne de huzûru.

Ben seni bir güle benzetmedim yalnız,
Gül solar, sen solmazsın ey yâr.
Sen bir baharsın ki
Zaman dahi önünde eğilir,
Asırlar sana tâbi, çağlar sana dâr.

Adınla başlar her beyit,
Adınla tamam olur her niyaz.
Bir sitemim varsa bu da aşktandır,
Zîrâ âşık sitem etmezse eksik kalır niyaz.

Nice Leylâ gördü bu gönül,
Nice Mecnun geçti çöllerden.
Lâkin sen,
Hem çöl hem serap,
Hem derman hem derde ferman kesen.

Eğer vuslat yazılmışsa levh-i kaderde,
Şükür secdesi düşer bana her dem.
Yazılmamışsa bile,
Bu can razıdır hicrana,
Yeter ki adınla ansın beni âlem.

Bu sözler şiir değil yalnızca,
Bir divandır ki mührü kalbimdir.
Aşkınla mühürledim ömrümü,
Hükmü senindir,
Ferman senindir.