Aşkım hapishane, yârim gardiyan,
Kapılar demirli bakamıyorum.
Işıklar sönünce duruyor zaman,
Düştüğüm girdaptan çıkamıyorum.
Çektiğim hastalık nöbeti gibi,
Toprağın sulara hasreti gibi,
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




bence çok karamsar bakmayın insan hayatı bir anda değişebiliyor saygılar
müzeyyen başkır
Gayrı gerilerde doymadıklarım…
Karanlıklar dipsiz, şafaklar yarım.
Ben ördüm çileyi, benim duvarım;
Kendim yaptım, ama yıkamıyorum.
Çok güzel bir şiirdi. Severek beğenerek okudum. Tebrikler...
Selam ve saygıyla
Ümran Tokmak
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta