Aşkım dediğim...
Yaşam çizgim...
Umut ettiğim...
Aramalarım çaresiz...
Ve acılarımın sahibi nerede...
Ve bu şehirde neden ıssızım...
Tanrı'm çıldırmak üzereyim...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta