Büyüyemiyorum sen olmadan bir türlü.
Senin gözlerinden akıyor güneşin tüm ışıkları
Ve senden nefes alıyorum
Ansızın çöküyor öfke ve hüzün üzerime
Yaşamın tüm yüklerini verdiler sırtıma kadınım diye
Taşıdım, taşıdım…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




harika,,tebriklerle
duygu yogunlugu cok derin ve anlamlı ve cok temiz bir yüregin kabaran öfkesini his ettim biziz bu işte her an... cok sagol
oldukça güzel ve anlam dolu bir şiir...kalitenizi kutluyorum.........
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta