oysa
yaşamak içindi
her şey
koltukta yaşlı
gölgeler
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




çocukluğunda merakla dışına çıkmak istenilen kapıların, içinde kalmak istersin saçlar kırlaştıkça.
yaşamakla ölüm yer değiştirmiştir.
Güzel kaleminiz sizinle varolsun.
Saygılarımla
Nazan İzmirli
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta