Vazifelere koşan gurbeti tatmaz derler
Bir kere şehid olan daha ağlamaz derler
Üzüntünü ben gördüm, teneşirde ben ağladım
Hasret denen bedelden ölesiye titrerler
Ondandır ha Enverim? Böyle yalan söylerler
Senden güzel aşık yok, senden ala şehit yok
Senden öte yetim yok, oda vazife derler
İmparatorluk batmış, Mehmedin karda yatmış
Kızılelma muratmış, Enver peşinde derler
Bilmezler ha Enverim? Hiç yıkılmadı derler
İnsan amelden önce niyetiyle dövüşür
Gafilin ancak dili paçalarını sıvar
Yiğitlerin yüreği aşk ile çelikleşir
Enver zayıftı derler, eridi gitti derler
Görmezler ha Enverim? Yürek aşkla genişler
Er olan 'benim' demez perva ettiği yerde
Nerede benim hadsiz hesapsız balam nerde
Temren muhatap bulur bir damla esamende
Sana yenildi derler, aciz eğildi derler
Ruhsuzlar ha Enverim? Çarkları tersten işler
Onlar önce adamlığı senden bi öğreneler
Akabinde sığ gönülde kavgaların tüttüreler
Gaçan ben buna yetmezem deyu itiraf edeler
Anda hamset giyeler ak önlüklerin altına
Gelmezler ha Enverim? O da uzaktan izler
Kayıt Tarihi : 5.2.2026 01:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!