Yalnız oturuyorum parkta bir bankta..
Çok aşk görmüş,çok aşık.
Tabi bi o kadarda ayrılık..
Belli oluyor her bir köşesinden.
Sanki yerdeki her yaprağin altında bir hüzün gizli.
Her kaldırılan yaprağın altından,
Acı çığlıkları yükseliyor gökyüzüne,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta