Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bir bakarız yok... Tebrikler güzel şiire. Sevgiler Sevgili Kamil.
Ne zaman gittin benden.?
Tenimde zemheri
Sonbahar,ve hazan mevsimi kaldı…!
Güzeldi Kamil Bey
kutlarım
saygıyla
zemheri üsütür, sonbahar yaprak döker.. hazani yasama ey sair, o insani hepten döker..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta