Susuz kalmıştı şehir
gün yıldızları uğurlarken bile
ağlayamadı gökyüzü
kalabalıktı
yalnızlıktan sıkıldıkça doğuruyordu yalnızca
ve ölüm
bir avuç kumdan ibaretti
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




'Şehir
sen hiç
bensizliği bilmedin ama
ben onsuzluğu ezberledim '
Umut , bu kelimeleri not ediyorum. Birisi benden bekliyordu söylememi , sen başkasına söylemişsin beklemeyen. Ben bulamadım sen yaratmışsın. Kıskandım ;)
Saygılarımla
İbrahim Tolga ÖZSOY
kaybetmeden
farketmeden
yok etmeden
aşkı öğrenemezsin'
:) ne kadar doğru....
hoşgeldiniz sevgili Umut Ülbegi
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta