Susuz kalmıştı şehir
gün yıldızları uğurlarken bile
ağlayamadı gökyüzü
kalabalıktı
yalnızlıktan sıkıldıkça doğuruyordu yalnızca
ve ölüm
bir avuç kumdan ibaretti
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




'Şehir
sen hiç
bensizliği bilmedin ama
ben onsuzluğu ezberledim '
Umut , bu kelimeleri not ediyorum. Birisi benden bekliyordu söylememi , sen başkasına söylemişsin beklemeyen. Ben bulamadım sen yaratmışsın. Kıskandım ;)
Saygılarımla
İbrahim Tolga ÖZSOY
kaybetmeden
farketmeden
yok etmeden
aşkı öğrenemezsin'
:) ne kadar doğru....
hoşgeldiniz sevgili Umut Ülbegi
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta