Bir gün güneş hafif bir yağmur sonrası çıkan gökkuşağına aşık olur günün birinde
Hiç alışılmadık bir durumda
Onu gördüğünde hep gözleri kamaşır
Hiç gitmesin ister bilirki onunla beraber olduğunda kendini daha iyi hisseder
Yeryüzüne düşen tanelerin ıslaklığı parlatır güneşi gökkuşağıyla birlikte
Gökkuşağıda ona hep ulaşmak ister,yakınlaşmak.
Ama herseferinde biraz durur ve gider
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta