Hayat mumlarını arkana bakmadan söndürdün
Çok aklım vardı, bir de divaneye döndürdün
Sevgiden yoksun insanların, bir yalanı uğruna
Kalbindeki beni, terk ederek ebediyen öldürdün
Çileli hayatımda aydınlık saçıyordun
Karanlık gecede güneş gibi açıyordun
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta