Gönül evimizin temeli attık, Nihal,
Duygu seliyle değil, emekle, alın teriyle.
İlk altı kapıdan “oldu” diye geçtik,
Şimdi yapma vakti, her tuğlası seçilmiş.
“Kırıldım” demek emektir, Nihal,
Yürekte hançer, dilde bal olur.
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta