Eyy aşkı hüsran olmuş gönül...
sevdan yoksa neylesin ömür.
Bir bilse neden hüsranlardasın,
Aşkı besler kalpteki tenezzül...
Eyy nefsi medanet bilmez aşık.
Onuru yıkmadan olunmaz maşuk,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta