Evlatlarımız bizim kendi canımızdan olan canımız. Kaç yaşına gelirse gelsinler bizim gözümüzde hala çocuk onlar. Hastalanır korkusuyla terliyken soğuk su içirmediğimiz, hastalanınca başında beklediğimiz, akşam dışarı çıkacağında geç kalma şartıyla izin verdiğimiz, uyurken hala üzerini örttüğümüz çocuklarımız. Düne kadar kaybettiğimiz evlatlarımızda öyleydi . Vatanını bekleyip, Milletini korumaya gittiler, geri dönmediler. En güzel yere gittiklerini bilsemde her seferinde yüreğim kanıyor. Hakkını helal et küçük Asker Mehmedim.
Hatice Kutsal
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta