Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
*Giden koç yiğidin*
*Arkasında kalan dertli bacım*
*Bu vatanın evladıyım ben de..*
*Senin gibi kolay dinmez ki acım...*
Yüce Tanrı Türk Ulusuna böyle acıları birdaha göstermesin..... Saygılarımla.
Bir telefonla karardı dünyam
Damarımdaki kan dondu, nefessiz kaldım
Aslında yok senden farkım
Cansız bedenimi taşıyan ayaklarım
Onlarda yorulacak elbet
Sabret oğul çok yakında yanındayım
anlamlı,,duygulu,,şehide,,annesinden yazılmış bir şiir,,
yüreğiniz daim olsun...
hüzün ve duygu yüklü bir çalışma...
saygılarımla kutlarım..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta