Küçükken uykusuz kaldın beşiğimin başında
Ağladım kucakladın daha küçük yaşımda
Üzüntülü günlerimde seni buldum karşımda
Şimdi sensizim içim yanıyor anne.
Bilirim eziyet ettim üzdüm yaramazlıklarımla
Azmı hırpaladım haylazlıklarımla
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Ana sevgisi, vatan sevgisi; ana kucağı, asker ocağı... Ne kadar yakınlar birbirlerine ve ne kadar yakışıyorlar. Keyifliydi okumak. Kutluyorum.
Kimbilir mektubunuz gelince ne sevinmiştir Anneniz. Yüreğinize sağlık beğeniyle okudum şiiri. Kuluyorum emeğinizi ve tam puanımla Saygılar sunuyorum...
Tebrikler Ahmet Bey tebrikler çok güzel ve duygusal gönlünüze sağlık Necmiye Sarpkaya
Tebrikler Ahmet Bey tebrikler çok güzel ve duygusal gönlünüze sağlık Necmiye Sarpkaya
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta