Akşam ezanıyla iftarlarını açarlarken
Lokmalar diziliyordu boğazlarında.
İki yaşlı ve yorgun yüreğin
Dile getiremedikleri
Yüzlerce sözcük olsada
İki çift göz konuşuyordu sesli,sesli ama sözcükler sus pustu…
Baba doydum diyerek kalkıp sofradan
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
