Hakikât-i kalb ile visâl oldum o yare.
Tükendi helâk oldu nefsi emmare.
Derlerki vadesiz mevt olmaz.
Bir değil bin can feda,o bir yare..
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




İnsanda, yani gaflet içersinde olan varlığın zaten bir tek canı olsa verir kurtulur, ama binlerce canı olduğu için verdim sanıp kurtulamıyor. Bin bir canını verirse de herhalde binikinci canı çıkacaktır. her yeni çıkan canı veremedikce erdem olamıyo. eyvallah
Halk şiiri gibi olmuş üstad... Teşekkürler şiri paylaşımınız için
Kavuşalan Tanrı aşkı herkese nasip olsun, erdeminden dem alınsın.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta