Ağzı bozuk bir öğrenci
Küfrediyor sağa sola...
Yanımdan bir konser geçti sanki.
Kulakları sağır edercesine...
Birileri galiba “aşk”tan bahsediyor...
Bilmediğim kelimeler türemiş.
Aşkın adı bu günlerde
Fuzuli zaman geçirmekmiş..(!)
Artık kimse mektup yazmıyor utanarak...
Gezici kurye çocuklar işsiz.
Kimsenin eli ayağı titremiyor,
Dizleri çözülmüyor aşık olunca.
Ve kimsenin yüreği zerre kanamıyor
terk edildiğinde de...Ağlamıyor bile...
seyyar satıcılar satıyor sokaklarda aşkı,
büyük marketler indirimde bu günlerde.
Bitmişlikten kimse bitmiyor,
Gidip yenisini belki de daha ucuza alıyor...
Farkındamısınız bilmem ama
Mahalle duvarlarında bile
Orta sayfalara düştü aşk ilanları...
Hani küçük kayıp ilanları olur ya
O kadar yazılıyor...ona da kimse bakmıyor.
Gömlek değiştirir gibi
Aşk giyiliyor her sabah.
Kimse de garipsemiyor.
Kimse “ seni seviyorum “ da demiyor.
Sinemaya iki biletle
Fuzuli zaman (!) geçiriliyor.
“Aşk” diyorlar buna bu günlerde.
Herkes aşık (!) deli divane geziyor.
Hasta olduğum günler geliyor aklıma
Yemekten içmekten kesildiğim,
Ama bir türlü söyleyemediğim...
Şimdi bu çok gücüme gidiyor...
18/05/2006
Cafer YılmazKayıt Tarihi : 18.5.2006 01:54:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
TÜM YORUMLAR (1)