Nadide kır çiçeği, rüyamdasın her gece,
Seni gördüm dün yine, hayırlara yormuşsun,
Aşk bahçemin böceği, adın dilimde hece,
Dökülen yaprak gibi, sararıp da solmuşsun.
Elem düşmüş yüzüne, mahzun gözlerden belli,
Tek tek dökülen saçın, incecik sarı telli
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta