Bir Gül’ü sevince, bingül’ü kokladım.
Bingül’ü koklayınca, bir Gül’e ulaştım.
Bir Gül’e ulaşınca, Yesrib’e sarıldım.
Yesrib’e sarılınca, Medine de kaldım.
Medine de kalınca, Mekke’ye yandım.
Mekke’ye yanınca, Kara Sevdama vardım.
Kara Sevdama varınca, zemzem’i yudumladım.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta