zb'ye...
Bilemem gönül kuşu nasıl bir nâra düştü
Tutuldu dili yalnız bir acı nârâ düştü.
Gönüller bitsin diye beklerken ayrılığı
Manto ihatasında hicran kenara düştü.
Dolunay gececleri gark etmişti yâ nura
Nirengi noktasında aşk aşikara düştü.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta