Bir sokağın kaldırım taşlarına benziyorum bu akşam,
Öyle soğuk, öyle kimsesiz, öyle yüzsüz..
Nerden gelecek olsa sarılacağım üzerime basıp gecen ayaklara..
Bir şiirin yalnızlıkla damıtılmış isyanına benziyorum bu akşam,
Öyle serseri, öyle umarsız, öyle davetkar..
Nerden gelecek olsa bulanacağım mürekkep damlayan ellere..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
