O aşkı bilmeden yananlar,serâbı çölde helâk oldu.
O suphan’ki kûlli nefs,hicâp ile leylâda cêmâl oldu.
Feryat! ne buldu Züleyha Yusufta, Kerem ise Aslıda
O nar-ı ateşi bilip yananlar,mürşit elinde felâh oldu
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




O efsana aşklar aslında Allah aşkını kulda aradıklarından olsa gerek vuslata erememiş olmaları...Bir ibret bu ve kutlamak yetersiz se sizi,başka ne deyebilirim ki?
Feryat ki ne Feryat..! Züleyha - Yusuf'ta, Kerem - Aslı'da ne bulduysa, bende sende onu buldum..Darısı dostlar başına..:-)) Sevgilerimle..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta