O aşkı bilmeden yananlar,serâbı çölde helâk oldu.
O suphan’ki kûlli nefs,hicâp ile leylâda cêmâl oldu.
Feryat! ne buldu Züleyha Yusufta, Kerem ise Aslıda
O nar-ı ateşi bilip yananlar,mürşit elinde felâh oldu
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




O efsana aşklar aslında Allah aşkını kulda aradıklarından olsa gerek vuslata erememiş olmaları...Bir ibret bu ve kutlamak yetersiz se sizi,başka ne deyebilirim ki?
Feryat ki ne Feryat..! Züleyha - Yusuf'ta, Kerem - Aslı'da ne bulduysa, bende sende onu buldum..Darısı dostlar başına..:-)) Sevgilerimle..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta