Aşka dair Şiiri - Macit Cününoğlu

Irmakların peşine düştüm
Buluştum denizlerle.
Geride kaldı dağlar ovalar
Ve hatıralar.
Aşklar sevdalar
Arnavut kaldırımlı sokaklar
Cumbalı ahşap evler
Yâre en güzel mektupların yazıldığı parklar.

Mis gibi kokar çınarların gölgesi.
Gövdesine kalp çizilmiş...
İçinde Ayşe'yle Ali'nin baş harfleri.
Gözler ela, diğeri zeytin karası...
Geceye uzanan iki el...
Buluşmuş sararmış yapraklar arasında.
Hayâllerin resmi çizilmiş yüreklere

Gönüller sarhoş, yarınlar da bulutlar.
Endişeli, telaşlı...
Yağmur olup yağsam mı?
Yoksa kar olup nazlı dokunuşlarla süzülsem mi minik kalplerin dünyasında?
Karar veremedim, ama gülümseyen dudaklar gördüm mü çiçekler açar rüyamda.

Bak iki gözüm, sakın gölde derede boğulma...
Açıl okyanuslara, tırman dağlara...
Yoldaşın martıların kanatları olsun...
Gez doya doya, hafızana kaydetmek üzere...
Sadece bakmadan; ama göre göre
Ve hayatı ıskalamadan sindire sindire
Bilgece sarıl dünyaya dervişçesine.

Tut yüreğinle, sarmala bırakmamacısına
Nasıl olsa birgün ayrılacaksın.
O vakte kadar zenginleştir hatıralarını.
Yaşlılıkta yazacağın olsun.
Belki dokunan olur, belki okuyan, belki de gülümseyen.