Kimi sevdiysek el aldı,yel aldı,sel aldı.
Zaten ne sevmeyi becerebildik ne de sevilmeyi,hataydı...
Sorular hep çalışmadığımız yerden çıktı,
Ya da cevabı olmayan sorulardı bizimkiler.
Nasihat veren çok oldu ama tecrübelerle yaşandı hayatlar ve gerçekler...
Hiç isyan etmedik ümitsizliğe kapılsakta,
Sabrettik hep, çünkü Yüce Mevla böyle buyuruyordu kitabında.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta