AŞKA SESLENİŞ
Sensin bizi bencilliğe kul olmaktan
toz gibi oradan oraya savrulmaktan kurtaran
çöldeki vahamız sensin
ağacımız dalımız yaprağımız sen.
Hadi gel, gel artık
gel de bitsin mutluluk özlemimiz
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta