Belime salkım saçak dolanan
Umutsuzluğumun o yad elleri
Üşüyen bir ses duyarsan eğer
Kalbimden sana doğru
Ne olursun geri
Çevirme beni
Ne olursun duy
Şu yalnız sesi
💖🌈❄
1996 / İstanbul
Kalbinot : Bu bestem de bir sahibi olmadığını sandığım şarkılarımdan biri, bir sahibi varmış ve o yüzden bugüne kadar kimse yaklaştırılmamış yanına....
💖🌈❄
16.01.2026 / Düzce
Kalbinot II : Belki 20 yıl sonra ilk defa çaldım az önce, sözler kısa, akorlar sadece üç tane, ama ses aralığı 2 oktav gibi geniş ve inişli çıkışlı, oldukça duygusal, çalmayı ve söylemeyi çok sevdiğim bir bestemdi, halihazırda bir kaydı yok, kayda alıp Peri Kızına göndermek isterdim, ama yılbaşından beri ufak bir problem yaşıyorum ses tellerimde, mevsimsel sanırım, bangır bangır söylenmesi gereken bu parçanın kaydını sonraya bırakıyorum, çalarken en duygulandığım bestem, yirmi yıldır çalmama rağmen , melodi ve vurguların milimetrik olarak hafızamda durması çok ilginç, ilginç olan başka husus, zamanında aşka aşık Selim'in, bu parça'da güya birine seslenirken aklında kimsenin ama kimsenin olmaması...
Bestelerimi ezbere zaten Memo ve kediler bilir, ortamlarda çok az çaldım onları....Bu parçayı çalarken kalbim hep bir garip olurdu, deli Peri Kızı'na yapmış bu besteyi ve özene bezene anlamını ve muhatabını yitirmeden bugüne saklamış, daha düne kadar ben de bilmiyordum o muhatap kim, artık her şeyim O'nun ama bu parçanın en başında zaten ona ithaf edildiğini anlamamdan dolayı şu an çocuklar gibi mutluyum, bu sade, basit, kısa parça çok özeldi çünkü benim için, Ruhumun çalarken tir tir titrediği .....
💖🌈❄
17.01.2026 / Düzce
Kayıt Tarihi : 17.1.2026 11:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!