İbrahimce bir adanış,
İsmailce bir teslimiyet olmadıktan sonra,
Öyle bilirim ki ben
Aşk,
Aslını inkâr eden sahte bir nüshadır artık.
Kimliksiz, kişiliksiz, başı boş.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ederim Hüsamettin Bey. Saygılar sunarım. ??
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta