Karşıtların birliğinin
şarta bağlı olduğu şafak,
nesnelliğini yitirmiş bir zaman
ve felsefi denge…
Geçici,
sonsuzlukta sonlu bir evre…
En onulmaz tükenişin,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Tamamen hayatımı yazıyorum ben, tamamen yaşamımın öğrettiği düşleri. Yorumunuz için teşekkürler Yüksel Bey...
Çok derin duygular. Çözmesi zor ama çözülebiliyor.
Dülenilen gerçek olsa acaba bu duygu seli susuz bir vadiye mi dönüşür?
Mükemmeldi.
Paylaşım için teşekkürler; saygı öncelikli sevgiler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta