Bir mendil gibi katlanmıştı zaman,
gül kokulu hatıralar dökülüyordu avuçlarıma.
Her gülüş, senin gamzene benziyordu,
Her adım, senin eksik yanındı.
Ben seni unutmuyordum,
Seninle unutuluyordum.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta