Cenneten kovulan havva gibiydim
Yanından ayrılınca sen gözyaşlarımı görmedin
Zafer çığlıkları atarken...
Sonra bana günaydın dedin
Sen nerde gördün ölüye günaydın denildiğini..
Ya da nerden bilirsin ölmeyi..
Sevsen kırmazdın acıtmazdın yüreğimi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta