sözümüz vardı...
aşk yeminimiz vardı ölene kadar tutacağımız...
bırakmayacaktık; hiç ayrılmayacaktı ellerimiz..
birimiz çekse elini diğeri yinede bırakmaması için zorlayacaktı...
göz yaşı dökmeyecektik hiç... hep gülecektik, mutlu olacaktık..
ne türlü bir zorluk olursa olsun hep birbirimizin yanında olacaktık...
sadece ikimiz olacaktık başka kimse olmayacaktı hayatımızda..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
