Aşk Yarası Şiiri - Barış Yeşiltaş

AŞK YARASI

Gönlüme düşeli ayrılığın koru,
Sessiz gecelerde büyüdü sızısı.
Bir adın kaldı dilimde doğru,
Bir de gözlerimde hasretin izi.
Sevmenin bedeli ağırmış meğer,
Kalpte açan gülün dikeni batarmış.

Bir zamanlar gülüşün bahardı bana,
İçimde kuşlar gibi umut çırpınırdı.
Simdi sensiz geçen her akşamda,
Yalnızlık kapımı usulca çalardı.
Hatıran rüzgar olup geçse de içimden,
Kalan boşluk kapanmaz, daha da açılır aksine.

Aşk dediğin bazen ince bir sızı,
Ne tam unutturur ne de sarar yarayı.
Bir bakış yeterdi değişsin yazı,
Şimdi bin söz yetmez dindirmeye acımı.
Kalbim adını hala sessizce anar,
Sevda bitse bile kalp de hep yaşar.

Geceye sorarım, geçer mi bu acı?
Ay bakar yüzüme, susar da gider.
Yıldızlar bilir mi gönlün ilacını,
Yoksa her seven biraz eksik mi kalır?
Bir yara taşırım görünmez yerde,
Kanamaz dışarı, ama içimde dert.

Ne zaman adını ansam içim ürperir,
Kırık bir kemanın hüznü dolar odaya.
Bazı aşklar biter, ama hiç bitmez gibidir,
Hatırası siner ömrün her noktasına.
Bir gülüşün kaldı zamana emanet,
Bir de kalbimde dinmeyen o hasret.

Şimdi öğrendim ki aşk bir yara imiş,
Kabuk bağlasa da izi silinmezmiş.
Seven her yürek biraz eksilirmiş,
En derin acılar sessiz çekilirmiş.
Ve aşkın yarası şudur en çok dokunan,
Giden unutsa da, kalan hep yanar.


YAZAR: BARIŞ YEŞİLTAŞ
TARİH:27.04.2026
SAAT: 15:30