Sen Hiç Ateş Böceği Gördün mü..?
Saklayamadık özlemlerimizi;
gizlesekte bir çiçek tomucuğunda,
karınca yuvası sıcaklığında yaşananlar,
kara kışın ortasında,ayaza çekmişken tüm odalar,
perdeler çekilmiş,ışıklar söndürülmüş,
teninde inceden bir ürperti,
dokunuşlar hassas,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kutlarım.
Sealamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta