Varı yoku paylaşmak yok artık gayrı
İnsanız halbuki neşemiz aynı hüznümüz aynı,
Yürek mecbur diye sevene satılmaz can
Gözü doymazda, sonunda bir avuç toprakla doyar insan
Dünya yalan, sevgi yalan, sevda yalan, aşk yalan...
Hesap kitap yapar olduk gönlümüzde
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta